Diriliş Çağrısı: Hakikate Dönüş Zamanı Bugün, insanlık büyük bir yanılsamanın içinde yolunu kaybetmiş durumda. Medeniyet adı altında yükselen yapılar, aslında hakikatten kopmuş, geçmişle bağı kalmamış, geleceğe dair bir ideali olmayan ölü formlara dönüştü. Bu çağın insanı, haz, hız ve konforun sarhoşluğunda uyuşmuş bir halde yaşamın anlamını yitirmiş durumda. Eskiden medeniyet, yalnızca taşla, toprakla, teknolojik gelişmeyle değil; mana, değer ve hakikatle var olurdu. Bugün ise elimizde sadece gösterişli kabuklar kaldı. Ruhu olmayan bir ilerleme, bizi daha ileriye değil, daha derin bir boşluğa götürüyor. Ne Oldu Bize? İnsan artık düşünmüyor, sadece tüketiyor. Hissetmiyor, sadece hızla geçiyor. Emek, sabır, tevekkül, ahlak gibi değerler gözden düştü. Yerine gösteriş, şöhret, hazcılık ve çıkarcılık geçti. Modern insan, konfor alanında boğularak maneviyatsız, amaçsız ve yalnız bir hayata mahkûm edildi. Diriliş İçin Ne Gerekir? Bir felaket mi bekliyoruz uyanmak için? Savaşlar mı? Depremler mi? Ruhlarımızın çöküşünü daha ne kadar görmezden geleceğiz? Oysa ki hakikat her zaman buradaydı. Sorun, bizim ondan yüz çevirmemizde. Bugün diriliş için şu adımları atmak zorundayız: Köklerimize dönmeliyiz. Geçmişin hikmetini anlamadan geleceğe yürüyemeyiz. Hakikati yeniden aramalıyız. Görünene değil, derinde olana odaklanmalıyız. Zorlukla yüzleşmeliyiz. Çünkü konfor değil, çaba insana değer katar. Sorumluluk almalıyız. Hem birey olarak hem toplum olarak hakikatin taşıyıcısı olmalıyız. Yeni bir bilinç inşa etmeliyiz. Bu çağın diliyle ama kadim özle yoğrulmuş bir uyanış. Bu bir çağrıdır. Bir diriliş çağrısı. Sadece bedenimizi değil, ruhumuzu da ayağa kaldıracak bir yürüyüşe davettir bu. Hangi inançtan, hangi kültürden olursak olalım; hakikati arayan herkesle aynı saftayız. Çünkü bu çağın karanlığını, yalnızca içimizdeki ışıkla aşabiliriz. Sen de bu çağrıya kulak ver. Çünkü geç kalmak, yok olmak demektir.